Zondag,
28 augustus, G.J. Westerveld, Antoniuskerk
Vorige week zijn de leerlingen en vooral Petrus door Jezus geprezen om het
inzicht dat Hij de messias is en vandaag blijkt wordt duidelijk dat ze van de
messias nog niets hebben begrepen…. Petrus vliegt op als Jezus over de Messias
begint die naar Jeruzalem gaat waar Hem door de machthebbers lijden en dood
worden aangedaan. Petrus gaat voor Jezus dwars over de weg liggen: dat verhoede
God…… De Messias van Petrus is een koninklijke machtsfiguur iemand die uit naam
van het geloof, uit naam van God zal laten zien wat er moet gebeuren; Hij zal
de mensen die niet meewerken mores zal leren…. We horen Jezus tegen Simon zeggen
wat Hij in de woestijn zei toen Hij daar na zijn doop in de Jordaan in de eenzaamheid
worstelde met zijn roeping: ga weg satan, Petrus wordt toegesproken als een
vijand: hij is een bedreiging , een struikelblok voor Jezus ….. Jezus wijst
Simon, de plaats van de leerling: achter de Meester, achter de Leraar: Petrus
zal de Meester niet de weg wijzen, maar volgen….. Simon moet nog veel leren:
dat de Messias, de Zoon van God in deze wereld met beide voeten op de grond
staat: met beide benen in de modder van het leven…. Jezus, die in Galilea het
hart van de mensen heeft gestolen door wat Hij voor hen deed: waar Hij zieken
geneest mensen te eten geeft en doden het leven teruggeeft, weet dat het voor
Hem uitloopt op een confrontatie met de gevestigde orde die haar hoofdkwartier
heeft bij de tempel in Jeruzalem……. Maar de leerlingen horen in hun schrik niet
wat Jezus verder ziet: de barmhartigheid en de macht van God die Hem opvangt.
God zal voor Hem zijn als de grote vis voor Jona die de profeet op de derde
dag op het droge zette…. Jezus ziet hoe de wereld in elkaar steekt: er is haat
en er is liefde daar is toewijding daar is eigen belang daar zijn angst en jalouzie
die de dienst uitmaken; en mensen die het op een akkoordje gooien met het kwaad
om zelf hun leven te redden ….. Messias Jezus zal voor alle gemarchandeer niet
wijken: ook als Hij er aan moet lijden en aan sterven…. Steeds lijkt het er
in het verhaal van Mattheus op dat de leerlingen van Jezus Messias niet begrijpen
dat horen wat hij zegt over lijden en dood; maar ook niet zien zijn grenzeloze
vertrouwen op Gods toekomst, het koninkrijk der hemelen. De leerlingen willen
zo maar in de hemel springen en alles willen vergeten wat er om ons heen gebeurt…..
Lijden en dood horen bij het leven ook voor Jezus Messias die zijn levensdoel
vereenzelvigt met het ideaal van de wereld zoals God die bedoelt. Hij neemt
de wereld zoals die is: met alle rottigheid die er bij hoort.. Jezus Messias
laat zich niet afbrengen van zijn ideaal van vrede geluk en gerechtigheid…..
ook niet door zijn beste leerlingen: In het verhaal van Mattheus zien wij hoe
de leerlingen , wij dus; steeds weer moeten leren waar hun, onze plaats is:
achter de Meester: daar doen wat ze Hem zien doen en als Hij het kruis dragen…..
In een tijd waarin we met godsdienstig fanatisme te maken hebben moeten wij
ons afvragen wat het kruis dragen en het lijden en sterven voor het geloof precies
is…. Het heeft niets te maken met gewelddadigheid waaraan mensen sterven; het
heeft niets te maken met martelaarschap waarmee je de hemel zou verdienen….
Kruis dragen lijden sterven voor het geloof is door alles heen opkomen voor
het visioen van de profeten van vrede en recht voor alle mensen en de hoop op
eeuwig leven. Daar mee kunnen Jezus volgen; leerling zijn; doen wat Hij heeft
voorgedaan en bij de keuzes blijven ook als het een risico wordt voor je eigen
bestaan….. In de afgelopen week hoorde ik bisschop van Luijn over zijn pelgrimage
naar de jongerendagen in Keulen door de plaatsen langs de Rijn waar mensen worden
herdacht die de Messias zijn gevolgd; Titus Brandsma Edith Stein in Keulen en
de Duitse priester Leisner in de buurt van Kevelaer; die het kruis van Jezus
hebben gedragen en door hun verzet tegen haat van de nazi’s, martelaren van
het geloof, heiligen van de kerk geworden zijn…. In het verhaal van ieder van
deze mensen is het moment dat ze voor de keus hebben gestaan te blijven bij
hun principes, of ze te verloochenen met de grotere kans te overleven ….. Ze
hebben de dood niet gezocht; maar ze konden niet anders dan verder gaan, verleid
als de profeet Jeremia die God niet kon loslaten ook toen het hem op veel ellende
kwam te staan….. Zij zijn voorbeelden geworden van trouw aan wat ze begonnen
zijn; ze konden eigen lijk niet meer anders dan als hun Heer: leven voor vrede
en het geluk van mensen. des noods ten koste van je eigen bestaan…… We mogen
ons aan zulke levens spiegelen om het in ons eigen leven vol te houden als er
dingen gebeuren waar niemand om heeft gevraagd: als ziekte over ons komt om
het geloof in het goede te bewaren als mensen ons teleurstellen om te vergeven
aan wie ons krenkt om trouw te blijven aan je relatie als de gloed van de verliefdheid
is gedoofd om er steeds weer te zijn voor mensen die je hulp vragen om je geld
te blijven geven aan goede doelen dichtbij en ver weg voor ons gevoel bodemloze
putten van armoede, corruptie en onrecht…. om je beklag te doen over het onrecht
dat je ziet gebeuren Dat zijn de kruisen in onze dagen: Vraag aan Petrus en
de leerlingen van Jezus, en aan ons die in 2005, christenen, leerlingen, volgelingen
van Jezus heten durven wij deze kruisen mee te dragen? Durven wij met Jezus
met het vertrouwen in God dat Hem bewoog de wereld met alle lief en leed aan:
dat voor ons, net zoals voor Jezus op de paasmorgen, aan het einde, door alles
heen aan, het leven met God voor ons is weggelegd….