Zondag,
06 februari, G.J. Westerveld, Antoniuskerk
Vandaag lezen we bij Mattheus verder : in de grote rede waarin Jezus zijn
programma uit tekent U herinnert zich misschien nog de omslag die vorige week
te horen viel van zij naar jullie, de luisteraars, Jezus spreekt ook vandaag
direct tegen zijn leerlingen de lezer van het evangelie: Jullie zijn het zout
der aarde….. jullie zijn het licht van de wereld…. Er staat niet dat we het
zouden moeten kunnen zijn; de leerlingen van Jezus hebben een sleutel rol in
de wereld….. Dat moet voor de eerste luisteraars in het Midden-oosten nog meer
hebben geklonken dan nu voor ons: toen zout iets kostbaars was: loon heet niet
voor niks salaris: uitkering in zout…. Zout was ook hier tot voor de 2e wereldoorlog
het middel om voedsel tegen bederf te beschermen….. En wij beseffen pas hoe
belangrijk licht is als de stroom uit valt…… paniek als we het donker en de
kou niet buiten de deur kunnen houden. Hoor je het Jezus zeggen: Jullie zijn
van kapitaal belang voor het leven op aarde?…… Ik denk dat we de grootste moeite
hebben om dat te serieus te nemen: we hoeven maar om ons heen te kijken en je
weet wat we zijn niet meer dan een handje vol en wie heeft nou nog boodschap
de kerk? Jezus Christus de Zoon van God, de Meester van de leerlingen kent als
geboren en getogen jood de verhalen van den beginne. Hij weet hoe de mensen
door God zijn gemaakt om de aarde te bewerken en hoe ze met Godzelf behept zijn:
Want God boetseerde Adam en Eva uit aarde en ze werden levende wezens, mensen
toen Hij zijn eigen adem in hun neusgaten blies: Jezus leeft zelf ook met het
diepe besef dat mensen op hun best niet van zich zelf zijn De Schepper, de Barmhartige,
de Eeuwige en Liefdevolle geeft zichzelf in ons …. Jezus weet dat van zichzelf
als hij in het Johannes evangelie spreekt over de Vader die in Hem is. Als Hij
spreekt hoor je de Vader en Hij noemt zichzelf ook het licht dat in de wereld
is gekomen: Je hoeft de verhalen maar op te slaan en je weet dat Hij ook nooit
voor zichzelf heeft willen leven: altijd was er voor Hem de ander met een grote
en kleine letter….. Als het over geloof raken mensen al gauw los van de aarde
en het leven van elke dag: dan hoor je mensen praten over een bijzonder gevoel
en dat er wel iets meer moet zijn dan wij zien…. Steeds vaker ontdek ik in de
verhalen van de bijbel dat geloof vooral heel practisch is: dat het geloof van
Jezus Christus naar wie wij bij de doop zijn genoemd gaat om een antwoord op
de vraag hoe wij in ons leven mensen van God, de Schepper worden: naar zijn
beeld op Hem gelijkend, dragers van leven…. Ik lees in het evangelie dat Jezus
ons, de leerlingen in Utrecht in 2005, uitdaagt: jullie zijn het zout van de
aarde en het licht van de wereld: jullie zijn er voor het behoud van de wereld…….
Deze kerk en alles wat hier gebeurt heeft recht van bestaan als het kleur en
smaak geeft aan het leven van deze stad als mensen om ons heen er iets merken
van wie en wat ons drijft : dat zij er beter van worden: er zich aan kunnen
optrekken….. Als ons leven en ons geloof daar niet over gaat: hebben we geen
bestaansrecht…… Aan het einde van zijn leven hoort Mattheus Jezus vertellen
over de mensen die zout en licht zijn. Het gaat over mensen die door hun manier
van leven mensen die alles zijn kwijtgeraakt moed en hoop geven; Het zijn de
genen bij wie vreemdelingen onderdak vinden als grenzen en opvangcentra zijn
gesloten Ze delen hun brood met mensen die geen kruimel hebben ze zoeken de
mensen op die aan hun lot zijn overgelaten: oud, ziek of gevangen gezet….. Als
je deze mensen hoort kan iemand zo maar zijn begonnen… Jezus heeft ook geen
gezelschap van specialisten en sterren als leerlingen verzameld: het zijn rijke
en arme mensen; farizeeers en tollenaars zijn hem even lief Laat je ook niet
afschrikken door het kleine getal of zoveel dat je niet kan bevatten:… een beetje
zout geeft al smaak aan een gerecht een kaarsje voor het raam van een huis in
een donkere nacht helpt een reiziger al zijn weg te vinden….. Jezus heeft vertrouwen
in de kracht van het kleine zo als een beetje gist in een schaal met meel genoeg
is….. Als het gaat over geloof in de God van Jezus Christus , onze God, gaat
het niet om de dingen van voorpagina of van het acht uur journaal; maar meer
over de omgekeerde wereld: waar de zachtmoedigheid van mensen het wint van hun
gelijkhebberij waar mensen vergeven en geduld hebben met elkaar waar een vreemde
welkom is en mensen elkaar door dik en dun trouw blijven.. Dat kan je ook als
je met weinig bent een minderheid in de stad; dat kan je als je als gelovige
een uitzondering bent geworden: zout en licht zijn: een ander leven laten zien
waarin mensen elkaar niet hoeven kapot te concurreren en in de modder trappen
om zelf goed voor de dag te komen…. We mogen niet te gering denken over wat
wij kunnen: hoe wij licht en zout, behoud en richtingwijzers voor mensenlevens
zijn; wat een kracht er in ons schuilt waarmee we op onze Heer kunnen gaan lijken
en mensen dienen en anderen tot zegen zijn ……