Zondag
30 mei 2004, Pinksteren, G.J. Westerveld, Antoniuskerk
Ieder
van ons heeft van die momenten die je nooit zult vergeten: je weet nog precies
waar je was en wat je deed op 11 september in 2001 toen de machtige Twin Towers
in New York voor het oog van de wereld verpulverden tot een berg stof ; toen
de Berlijnse Muur viel, toen de russische tanks Praag binnenrolden of toen de
president Kennedy werd vermoord Als je een boek met de hoogtepunten uit een
eeuw doorbladert dan hangen er aan de wereldschokkende feiten evenveel momenten
die mensen persoonlijk raken; en die misschien alleen jou zullen bijblijven:
toen je voor het eerst naar school ging; toen je verliefd werd; toen je het
helemaal anders bent gaan doen… Het pinksterfeest in Jeruzalem moet voor de
leerlingen van Jezus zo’n moment zijn geweest: om nooit te vergeten: daarna
werd alles anders; toren is de kerk geboren …… Het gebeurde op pinksteren toen
er een geweldig geluid uit de hemel te horen was : als van een storm en tongen
als van vuur die zich verdeelden over de hoofden van de mensen die in het huis
bij elkaar waren……. ze raakten vervuld van de heilige Geest Lucas speelt in
zijn verhaal leentje buur bij de verhalen van dit oude joodse feest, Dit feest
op de vijftigste dag na pasen , het begin van de graanoogst, is voor de joden
naast een dankfeest voor de oogst het feest van het sluiten van het verbond
van God met zijn volk in de woestijn. Toen Mozes op de berg Sinai God ontmoette
en de tien geboden kreeg was er onweer, rook en vuur: In Jeruzalem komt de Geest
van God met het geraas van een hevige wind en vurige tongen; niet alleen voor
de nakomelingen van Jakob maar voor alle volken van oost tot west: en van noord
tot zuid: Parten Meden Elamieten, bewoners van Pontus en Asia, mensen uit de
hele wereld, horen in hun eigen taal spreken over de grote daden van God …..
Lucas trekt nog een parallel met oude verhalen over de profeet Elia De profeet
vraagt voor zijn opvolger Elisa bij God tweemaal de kracht krijgt die hem heeft
bezield… Lucas ziet dat de leerlingen van de met Gods Geest begenadigde profeet
Jezus een overdaad van Zijn kracht ontvangen…. Zij zetten Zijn werk op een overweldigende
manier voort: Op de pinksterdag in Jeruzalem komen Zijn leerlingen voor de dag
- vol van wat de Meester bewoog: vol van heilige Geest die de Heer ook bezielde.
Ze spreken net als Hij op een aanstekelijke manier over de grote dingen die
God in deze wereld op gang brengt : hoe Hij van mensen houdt en ze op de been
zet. Hoe dat gaat hebben ze bij Jezus met eigen ogen gezien en ze doen het zelfde;
dat lees je in het boek waarin Lucas de handelingen der apostelen beschrijft
Sinds de pinksterdag zijn de leerlingen van Jezus niet meer de onhandige bange
plattelanders die in de grote stad meteen aan hun dialect worden herkend: De
Galilese vissers spreken voor het forum van de wereld Ze worden door iedereen
verstaan: door de autochtone joodse Jeruzalemmers door de buitenlanders waaronder
joden zijn die voor het feest naar de tempel zijn gekomen en mensen die nog
nooit van de God van Israel hebben gehoord….. Al die mensen horen de leerlingen
van Jezus in hun eigen taal: ze verstaan wat de Galilese mannen over Jezus vertellen….
En drieduizend mensen sluiten zich in de eerste dagen bij hen aan;geloven in
het leven van Jezus de profeet en Zoon van God die uit de dood is opgewekt…..
Op die pinksterdag is een beweging losgemaakt die voortrolt van Jeruzalem tot
Rome, die gaat van de rand naar het hart van de macht van de keizer in het Imperium
en verder naar onze streken waar Lucas niet wist dat ze bestaan: nu al twintig
eeuwen door de tijd tot in onze dagen….. 30 mei 2004 Pinksteren: hebben we nog
het idee dat er mensen ontroerd, enthousiast worden over de grote dingen die
God doet? We moeten ons bedenken dat het horen en zien en vrijuit spreken van
de leerlingen in Jeruzalem over Jezus en de grote daden van God begint met hun
gebed om de Geest…. Willen we onszelf nog inspannen om in ons leven ruimte te
maken voor de Geest Willen we onszelf bij alle veranderingen om ons heen losmaken
van het naargeestige en verlammende gevoel: als het mijn tijd nog maar duurt……
Geloven wij nog wat Jezus over vergeven tegen zijn leerlingen zegt: als jullie
vergeven dan is aan de ander ook vergeven; Blijkbaar ligt er een kracht tot
verandering in ons mensen verborgen! Willen wij die ook gebruiken, zoals die
op de eerste pinksterfdag in Jeruzalem Jezus leerlingen heeft aangeraakt en
veranderd en er gaat iets van hun uit dat aanstekelijk werkt: drieduizend mensen
sluiten zich de eerste dag al bij hen aan….. Wat gebeurt er als wij, christenen,
hier in de kerk vandaag een begin zouden maken met dingen te doen waar we tot
nog toe alleen nog maar dromen? Zouden mensen buiten onze groep: buitenlanders
en Nederlanders homo’s en hetero’s ,rijken en armen LPFers en SP-ers iets van
ons verstaan en misschien verbaasd zijn: kijk eens hoe zij leven; er gaat iets
van die mensen uit; En als ze ons nieuwsgierig zouden vragen waarom we zo doen
…... ??????? Ik wens ons toe dat wij op zo’n moment durven spreken over de grote
dingen van onze God die ons Zijn Geest de adem van het leven geeft…..