Zondag 27 juli
2003, G.J. Westerveld, Antoniuskerk
Als je door de stad loopt komt uit de winkels een overvloed aan spullen op je
af het kan in onze wereld niet op – En tegelijkertijd is er ook een ongelofelijk
tekort: je komt op een wachtlijst voor een nieuwe heup en als je dan eindelijk
geholpen bent en je naar huis mag kan je fluiten naar thuiszorg; Scholen hebben
de grootste moeite om personeel te vinden terwijl er volgens de berichten overal
mensen op straat komen te staan. Overvloed en tekort tegelijkertijd…. Vandaag
twee verhalen over gebrek aan brood en in beide verhalen iemand die de vraag
stelt: “Waar heb je het over?” Het eerste verhaal is een legende over de grote
de profeet die ons wil vertellen hoe heilig Elisa is hoe dicht hij bij God staat.
Er komt iemand bij de profeet met twintig bolletjes terwijl er in een dorp honderd
mensen moeten eten. Als hij zegt dat ze moeten gaan delen blijkt dat er genoeg
is voor iedereen. Misschien met dat verhaal in zijn achterhoofd lokt Jezus zijn
leerlingen uit: hebben zij een oplossing voor die massa mensen die daar aan
het eind van de dag in de eenzaamheid is beland; waar geen snee droog brood
is te vinden voor mensen die honger hebben. Dat kunnen wij niet betalen; het
zou je meer dan een half jaarloon kosten om zo’n massa een beetje te eten te
geven. In alle oprechtheid; je moet redelijk blijven en wat niet kan kan nou
eenmaal niet. Een dan schuiven ze een jongen naar voren die vijf broodjes en
een paar vissen bij zich heeft: aan hem zie je hoe onmogelijk het is om zo’n
massa te eten te geven Toch blijkt dat meer dan genoeg te zijn voor vijfduizend
mannen, de vrouwen en kinderen niet meegeteld, als Jezus begint te delen…..
Er zijn zelfs twaalf korven met korsten over als iedereen gegeten heeft…. Laten
we de verhalen niet lezen als een verslag van de toer de France met het preciese
aantal renners met van elke de etappetijd tot op een honderste seconde nauwkeurig
. Lees het met in je achterhoofd de geschiedenis van het volk in de woestijn
dat onder leiding van Mozes is gevlucht uit Egypte en steeds gebrek heeft: met
honger en dorst. Daar is steeds Gods zorg voor mensen weer gebleken door het
manna uit de hemel, door kwartels die neervallen en rotsen waaruit water stroomt.
Je hoort Jezus zijn leerlingen vragen of zij wel echt zien wie zich voor zich
hebben: zie je wie ik ben ; hoe God dicht bij je komt Zien ze hoe in Zijn leven
Gods liefde ruimte krijgt. Zien de leerlingen hoe bij Jezus overvloed is aan
God, aan aandacht en zorg voor mensen met hun gebreken en hun honger en dorst
die niet te stillen valt? Na het spektakel van de grote maaltijd zijn er mensen
altijd die zo’n man voor hun eigen plannen willen inzetten. Hij moet hun koning
worden; maar zodra Jezus daar lucht van krijgt vlucht Hij…. Jezus kennen veronderstelt
een bepaalde manier van kijken naar het leven. In Jezus geloven veronderstelt
dat er in je eigen doen en denken iets wordt weerspiegeld van wat je bij Jezus
hebt gezien; Daar wijzen die woorden op die Jezus door de evangelist Johannes
in de mond worden gelegd, die een sterveling niet zomaar uitspreekt : ik ben
de weg, de waarheid en het leven; ik ben de goede herder, ik ben het brood dat
uit de hemel is neergedaald en wie van dit brood eet zal leven in eeuwigheid.
Deze woorden willen beaamd worden: ze vragen om mensen die zeggen dat is Jezus
voor mij ten voeten uit: Messias, profeet van de Allerhoogste, God in eigen
persoon... Dat gebaar van Jezus die de mensen verzamelt God dankt, en het brood
uitdeelt wordt voor onze ogen hier herhaald om het zelf te gaan doen. Als je
het brood van het altaar mee deelt zeggen we: zo willen we het zelf ook gaan
doen in ons leven. Niet binnen halen maar uitdelen. De viering van de eucharistie
is een gebaar dat wij over grenzen willen heen gaan; misschien wel onmogelijk
dingen gaan zeggen en denken en doen; dat je bij wijze van spreken in de schaarste
een rijkdom ziet: met elkaar kan je meer: is er zoveel kracht en zoveel hoop
op vrede: alleen je moet het willen zien en zelf gaan doen: hier in de kerk
maken wij een begin met een klein stukje brood voor iedereen en een beetje wijn:
een oefening in wat we willen: het leven dat ons gegeven is, met allerlei mooie
en moeilijke momenten ,delen…… Waar mensen delen blijkt altijd meer dan genoeg
te zijn….. En laten we elkaar vertellen waar wij het zien gebeuren waar we het
meemaken : zodat onze hoop en het vertrouwen in de toekomst van God groeien
en doorgaan…. Dat besef van de andere werkelijkheid en het zien van een andere
wereld dan die je kan vatten en te koop is voor de hoogste bieders wordt je
op enig moment gegeven. We zeggen daarom ook dat het geloof een gave is: je
bedenkt het niet zelf: het overkomt mensen op hun levensweg Hananja je bent
zo iemand die gaande je weg die andere kijk van Jezus’ leerlingen en dat aanvoelen
van het leven heeft ontdekt. Je kiest er voor op die weg van leerling van Jezus
te leven. Je keuze heb je beproefd door het leven in deze gemeenschap een tijdje
mee te maken; je hebt er over nagedacht en over gesproken met Mariet de Rijk
van de gemeenschap van de Vrouwen van Bethanië die jou wegwijs heeft gemaakt
in het leven van de kerk, een gezelschap waarop misschien van alles aan te merken
maar door alles leerling en volgeling van de Heer blijft. Je treedt toe tot
de levensschool van Jezus Christus: je wordt dadelijk gedoopt: met water als
teken van de wassing: schoonschip - een nieuw begin Je wordt gezalfd met olie
die je huid doordringt: en we bidden dat je doordrongen raakt van Gods geest.
Je krijgt een brandende kaars mee want je bent iemand bent die het licht, het
leven van God draagt in zoveel duister van het leven waarin mensen de weg kwijt
raken Hananja ik wens je toe dat je op je levenspad geluk vindt in je geloof
en met Rene naast je…. Mag ik je het zo zeggen: dat je een mens blijft met oog
voor het verwonder dat God dichtbij ons komt ons aanraakt en ons gebrek en verlangen
vervult; dat jij door jouw verwondering Ik wens jou toe dat voor de mensen om
je heen met alles wat je hebt, misschien mist of verlangt een zegen bent…… Dat
wens ik overigens ons allen toe…