Zondag 20 juli
2003, G.J. Westerveld, Antoniuskerk
Het aardige van een stage is dat je de gelegenheid krijgt om in de praktijk
te ontdekken of het vak waarvoor je tijden hebt gestudeerd echt iets voor je
is… Een goede begeleider van een stage leert jou de kneepjes van het vak: hij
laat je zien wat je doet, en je leert van hem of haar waar je sterke en zwakke
kanten zitten Hij of zij helpt je verder: hoe zou je het anders kunnen doen
zodat het werk jou goed afgaat Een goede begeleider leert iemand de liefde voor
een vak: en dan doet het er niet toe of je chef-arts bent in een academisch
ziekenhuis of chauffeur bij van Gend en Loos. Vandaag komen de leerlingen van
Jezus terug van de stageplaats en misschien weet je het nog van je zelf toen
je de eerste keer aan het werk ging: hoe vol je was van wat er allemaal gebeurd
is: om je heen en in je zelf…. Jezus wil de tijd nemen voor zijn leerlingen
die doodmoe zijn teruggekomen van hun eerste project als apostelen, gezanten
van Jezus Christus. Jezus neemt ze mee naar een plek waar ze op verhaal kunnen
komen; waar ze elkaar kunnen vertellen over alles wat ze hebben gezien en meegemaakt
We hebben het vorige week al gehoord dat ze demonen hebben uitgedreven en dat
ze zieken de handen hebben opgelegd; precies het werk dat ook Jezus doet als
Hij spreekt over het Koninkrijk van God dat voor de deur staat Wat Jezus vandaag
met zijn apostelen doet is een les: De leerlingen mogen een voorbeeld nemen
aan het leven van de Meester van wie regelmatig wordt verteld dat Hij zich terugtrekt
in de stilte, op een eenzame plaats in de woestijn en het gebergte rond de dorpen
en steden om te bidden - om op adem te komen Ze hebben het gewoon nodig om bij
tijden uit te rusten: Je kan geen leerling van Jezus zijn, geen christen , zonder
te bidden, zonder het gespreek met de Heer . Je dient bij jezelf blijven en
je hebt het steeds weer nodig om bij jezelf terug te komen om te weten waarvan
en waarvoor je de dingen doet; om je te herinneren dat God, Jezus Christus,
je tot gezondene, apostel, zijn mens met een opdracht heeft gemaakt Even is
er vandaag de stilte en de rust waarin de leerlingen van Jezus Christus niets
hoeven te doen, en op adem kunnen komen… Daarvoor gaan ze in een bootje naar
de overkant van het meer; ….. Maar er is vandaag om de leerlingen van Jezus
ook weer een massa mensen die iets van Jezus en zijn apostelen wil en verwacht:
Marcus ziet de mensen uit de dorpen in de omgeving naar de woestenij trekken
waar Jezus met zijn vrienden is. Zij zijn te voet over het strand eerder in
het verlaten land aan de overzijde van het meer dan het gezelschap van Jezus.
Hun wordt zelfs de gelegenheid niet gegund om gewoon even te eten: Ik lees er
iets van een verlangen naar Jezus die de mensen vervulling kan geven. Wat ons
door Marcus verteld wordt herinnert aan het verhaal van Israel in de dagen van
Mozes toen God in de woestijn aan zijn volk het manna gaf: het vreemde voedsel
dat er elke dag weer lag waardoor het onderweg bleef uit Egypte naar het land
van de toekomst en de vrijheid…. Iedereen wil Jezus zien: En Jezus ziet ze staan:
Hij heeft met de mensen te doen; Jezus is ontroerd, tot in zijn binnenste geraakt
door deze mensen die de weg alleen niet vinden. Hij noemt ze schapen zonder
herder… Een van de oudste afbeeldingen van Jezus is die van een herder die een
gewond schaap op zijn schouders draagt: Jezus Christus is de goede herder. omdat
Hij er voor het leven van de kudde is; Hij is de verbeelding van God die heet
“Herder van Zijn volk Israel”. Mozes treedt voor Hem op en later zijn de koningen
herders van het Godsvolk En elke koning in Israel die in Gods naam regeert wordt
aan Gods herderschap getoetst. Of iemand een echte herder is of een huurling
zie je aan zijn bestuur dat recht doet aan het leven van iedere mens of dat
alleen meer eer en macht aan de koning brengt? Goede herders zijn zij die bijsturen
als de gemeenschap van de weg naar de groene weidegrond verlaat als de droom
of het ideaal van een wereld waarin leven en vrede voor iedereen wordt ingeruild
voor tevredenheid met hoe het nu gaat: een wereld met rijken en armen Jezus
is zo’n goede herder; iemand die de mensen kent., Hij ziet als God, de herder
van Israel, mensen een voor een staan Hij kijkt door de buitenkant heen naar
de binnenkant mensen Hij dwingt niemand om te luisteren naar wat Hij zegt maar
Hij spreekt over wat Hij geleerd heeft over goed leven en Hij wijst mensen in
Naam van God op de manier van doen en laten, verwoord in de tien geboden die
Mozes heeft opgetekend die je dichter bij dat goede leven brengen: Zijn leerlingen
zijn bij Hem in de leer om zelf herder te worden die anderen de weg wijzen;
die bij tijden degenen dragen die op eigen kracht niet kunnen meekomen Wie bij
Jezus in de leer is geweest en goed heeft leren kijken ziet heel veel mensen
met lege handen staan;die als het er op aan komt niet weten wat ze moeten kiezen.
Als we zijn leerling zijn zien we anno 2003 in onze wereld achter de maskers
van de reclames met een mooi lijf en veel geld mensen die geen raad weten met
angst, onzekerheid , met leegte en eenzaamheid. Jezus leert ons, gedoopte mensen,
voor hen herder te zijn. Dat betekent dat er bij ons mededogen met mensen is;
dat we ons laten ontroeren door het lot van mensen; mooi of lelijk, rijk en
arm. Wij hoeven niet alles goed te vinden maar we willen wel wijzen op het Woord
van God, dat ons op de been houdt, steunt en richting geeft, door het verhaal
van de goede Herder Jezus. Hij laat ons een manier van denken en doen zien die
het leven met alle vragen en onzekerheid en leegte de moeite waard maakt, die
ook hier en nu werkt. Ik denk aan de liefde die er loskomt rond een zieke; wat
voor hoop voor de wereld er te lezen valt in de trouw van mensen aan een vreemde…..
Ik wens ons van harte toe dat wij zelf herders vinden die ons leren dit leven
te ontdekken en dat wij zelf naar het voorbeeld van Christus goede herders voor
anderen zijn.