Zondag 29 juni
2003, feest van Petrus en Paulus, G.J. Westerveld, Antoniuskerk
Waren heiligen misschien voor vele generaties voorbeelden ter navolging; wij
hebben niet meer zoveel met verhalen waarin ze in een godvruchtig leven getekend
worden. Ze zijn in onze ogen te wonderlijk en te ver van wat gewone mensen meemaken.
Onder de gepolijste beelden en verhalen is vaak een veelkleurig leven verborgen
van een man of vrouw van vlees en bloed; die dichter bij ons staat dan je waar
wil hebben….. Vandaag herinneren we ons met de oudste parochies van Rome hun
stichters: de apostelen Petrus en Paulus. Het zijn twee heel verschillende mensen
met hun eigen karakter, mensen die met elkaar botsen. Ze staan samen aan het
begin van een lange geschiedenis waarin wij hebben leren geloven in de God van
Israel die de Vader is van Jezus Christus. Petrus en Paulus zijn twee mensen
met een eigen geschiedenis. Petrus, eigenlijk heet hij Simon, is de zoon van
een zekere Jona uit een van de dorpjes aan het meer van Galilea. Hij heeft waarschijnlijk
amper leren lezen en schrijven Hij werkte met zijn broer bij zijn vader als
visser. Hij raakte zo geinteresseerd in wat rabbi Jezus uit Nazareth te vertellen
had dat hij met zijn broer de zaak in de steek liet en zich aansloot bij de
rondtrekkende rabbijn. Simon staat vooraan: hij heeft het hart op de tong. Simon
is enthousiast en heeft een grenzeloos vertrouwen in Jezus: hij spreekt vandaag
uit dat Jezus de Messias is de Zoon van de Levende God. Simon kan zich door
zijn emotie laten meenemen en plotseling nergens meer zijn : Denk aan het verhaal
dat vertelt hoe hij over het water naar het bootje van Jezus rent en als hij
zich dan bedenkt wat hij doet zinkt hij in de golven: waar Jezus hem uit haalt.
Een paar ogenblikken na het moment dat Simon van Jezus de bijnaam steenrots
,Petrus, heeft gekregen om zijn rotsvast vertrouwen in Jezus blokkeert Simon
voor Jezus de weg naar Jeruzalem Jezus noemt Simon Petrus een steen des aanstoots
en satan. Petrus heeft Jezus niet begrepen; hij wil beschermen tegen het dreigende
lot in Jeruzalem.. In Jeruzalem maakt Jezus duidelijk dat iedereen hem zal laten
vallen en dan staat Petrus weer vooraan: en iedereen hoort hem zeggen dat hij
zoiets nooit zal doen Nog geen dag later maakt hij drie keer met vloeken en
tieren duidelijk dat hij niks met Jezus heeft te maken . Dat is Petrus. Die
Petrus is na de dood en verrijzenis en hemelvaart van Jezus uitgegroeid tot
de leider van de leerlingen in Jeruzalem; naar zijn woord wordt geluisterd.
Hij wordt evenals zijn Meester door de mensen die het voor het zeggen hebben
gevoeld als een bedreiging en koning Herodes laat Petrus net als Jezus eens
vast zetten… We horen Lucas vertellen dat deze mensen geen macht hebben over
Jezus en zijn volgelingen die God boven alles stellen Petrus kan met een paar
engelen zo maar uit de zwaar bewaakte gevangenis weglopen….. Een legende vertelt
ons over zijn marteldood in Rome. Als daar weer een vervolging tegen de christenen
is uitgebroken wil Petrus ‘s nacht de stad ontvluchten Onder weg komt hij een
man tegen die met een kruis naar de stad toe loopt. De vreemde vraagt aan Petrus:
waar ga je heen? De vreemdeling vertelt dat hij naar Rome gaat en dat hij daar
voor de tweede keer gekruisigd zal worden. Dan herkent Petrus zijn eigen Meester
en hij keert terug naar de stad en wordt er gevangen genomen . Zijn laatste
verzoek werd ingewilligd: Hij werd anders geexecuteerd dan zijn Meester: hij
wordt omgekeerd aan het kruis gehangen…. Paulus is een tegenpool van Petrus:
een geleerde man; een jood die in het tegenwoordige Turkije werd geboren in
een gezin met welgestelde ouders die hun zoon voor de beste school naar Jeruzalem
stuurden. Daar leerde hij de secte van de christenen kennen; hij paste op de
kleren van de mannen die daar een zekere Stefanus uit de groep van de christenen
doodden Hij organiseerde later ook zelf de uitroeiing van de christenen binnen
en buiten Jeruzalem; tot het visioen op weg naar Damascus waarin hem duidelijk
werd dat hij de Messias zelf vervolgde…. De vurige bestrijder werd een verspreider
van het geloof van de christenen Paulus kreeg de titel apostel omdat hij de
Heer in een visioen had leren kennen. Die naam alleen al gaf veel spanning met
de andere apostelen die jarenlang met de Heer hebben opgetrokken. Hij houdt
daarom afstand tot de andere apostelen die zich rond Petrus ophouden Paulus
reisde onvermoeid vanuit Arabie, naar Jeruzalem, door Turkije en Griekenland
naar Rome Overal sticht hij gemeenschappen van volgelingen op de weg van Jezus
Christus. Hij spreekt op zijn reizen iedereen aan zonder onderscheid te maken
tussen joden en heidenen…. Hij slaagde erin om mensen die geen jood zijn, heidenen,
en de bijbel waaruit Jezus leefde niet kennen, vertrouwd te maken met de blijde
boodschap van eeuwig leven voor wie de weg van Jezus kiest. Paulus houdt contact
met de nieuwe gemeentes door zijn brieven waarin hij antwoord geeft op allerlei
vragen van de nieuwe christenen en hij geeft hun raad in allerlei zaken. Hij
laat zich in zijn brieven kennen als een groot geleerde en als een warme mens
die velen grote en zijn goede raad geeft… Petrus en Paulus zijn beide terzelfder
tijd in Rome beland We weten niet of ze elkaar daar weer hebben ontmoet; lang
nadat ze in Jeruzalem met elkaar hadden gedebatteerd over de vraag of je eigen
lijk je niet eerst jood moet worden om daarna ook nog christen te kunnen zijn…
We weten dat zij er beiden zijn opgepakt en gedood Hun graven zijn tot op deze
dag door miljoenen mensen bezocht , (in de kerk van Sint Pieter en in de kerk
van Sint Paulus buiten de muren) die God er danken voor het geloof in de weg
van Jezus Christus dat deze joodse mannen aan de wereld hebben doorgegeven…
De gedenkdag van de apostelen Petrus en Paulus mogen we vieren om ons vertrouwen
in de kerk te bewaren waarin we vaak zo veel spanning tegenstellingen zien.
Petrus en Paulus wisten van elkaar dat ze geen vrienden waren, maar ook dat
ze als twee verschillende mensen elkaar aanvullen: die elkaar nodig hebben.
Je hoeft niet allemaal het zelfde te vinden en het zelfde te doen; onze verschillen
mogen er zijn als we ze ten goede gebruiken.. Petrus en Paulus dragen wel samen
de kerk: Petrus de ongeletterde enthousiaste man uit de achterhoek van het midden-oosten
die zijn hart laat spreken en Paulus, de geleerde, wereldburger en organisatiedeskundige.
Deze verschillende mensen met sterke en zwakke kanten , feilbare mensen die
wisten dat ze in dienst genomen zijn door de Heer; geroepen om met hun eigen
talenten en gaven mensen bij elkaar te brengen en hun te leren over de weg de
Jezus naar een wereld waarin leven in vrede voor iedereen is weggelegd. Zusters
en broeders, beste mensen, God doet het met ons, met gewone mensen met allemaal
hun hebbelijke- en onhebbelijke kanten. Met gewone verschillende mensen, die
als Petrus en Paulus zichzelf en stuk voor stuk anders zijn, bouwt de Heer zijn
kerk De uitnodiging is aan ons dat wij ons, als Petrus en Paulus, laten voegen
in Zijn plan voor gerechtigheid en vrede op aarde.