Zondag 30 juni
2002, 13e zondag door het jaar, G.J. Westerveld, Antoniuskerk
Wat doe je als je gasten krijgt? Je zorgt dat er plaats is voor iemand ;
je hebt misschien een logeerkamer die je in orde maakt; je zorgt dat het huis
op orde is dat voor iets extra’s bij het eten is en voor ’s avonds ….. Behalve
die uiterlijke dingen gaat het bij gasten ook om ruimte in jezelf; je moet de
tijd ervoor nemen; geen andere verplichtingen hebben. Als je gasten hebt moet
je in je gedachten niet met duizend en een andere dingen bezig zijn. Van gasten
kan je genieten door wie ze zijn en om wat ze bij je aan nieuws binnenbrengen;
hun verhalen laten je een andere manier van kijken zien; Zulke vreemde mensen
over je vloer kunnen voor je een zegen zijn die jou bij wijze van spreken de
ogen openen voor iets waar je zelf nooit op gekomen was….. Hetzelfde beleef
je zelf te gast bent bij iemand: je voelt je soms bij iemand heel erg thuis.
Je voelt er aandacht ; je voelt ook dat je je eigen gang mag gaan je hebt niet
het gevoel dat je iets moet Bij een ander zie je uit naar het moment van afscheid
: hoe goed bedoeld ook alle zorg en aandacht is; het werkt op je zenuwen je
voelt steeds dat je ergens in moet passen ….. In de bijbel staan veel verhalen
over gasten ontvangen: dat vraagt blijkbaar een geestelijke oefening. Het gaat
om een gebeurtenis waarbij jezelf op zij moet zetten; en je ruimte in je eigen
leven maakt waarin een ander mag binnen komen en zichzelf kan zijn: Je zal de
ander leren nemen zoals hij of zij is: verlegen van aard of met veel lawaai;
dat je luistert naar de gast …….. Als we onszelf kunnen wegstrepen dan gebeuren
er wonderlijke dingen. Het eerste verhaal van deze zondag vertelt over mensen
die een gast opnemen en hem in hun eigen huis een eigen ruimte geven. De vrouw
laat een kamer bouwen voor de man die regelmatig bij haar over de vloer is.
Ze ziet dat Elisa iets heeft: een heilige man van God… En als hij weer eens
komt dan laat ze hem de kamer zien: waar hij mag wonen als bij op bezoek komt….
De vrouw doet het zomaar; ze hoeft er niet beter van de worden: ze zal geen
gebruik maken van de connecties van de profeet met de politiek en het hof…..
Ik woon ongestoord te midden van mijn volk. Het is de knecht van de profeet
die op het idee komt dat deze vrouw met groot gemis heeft: ze heeft alles maar
is wel kinderloos gebleven: Zij zal een kind krijgen en het verhaal gaat verder
dat ze een jaar later moeder is geworden van een zoon. Mag je misschien zeggen
dat de les van de eerste lezing is dat de wereld verandert door de goedheid
die mensen voor elkaar ruimte hebben. Misschien lees je deze boodschap ook in
het evangelie van vandaag; maar je moet daarvoor wel door wat krasse uitspraken
heen. De tekst is het laatste deel van de toespraak voor de twaalf leerlingen
die er als gezanten; apostelen van Jezus op uit worden gestuurd….. Als Mattheus
schrijft hebben de volgelingen van rabbi Jezus Christus te maken met de pijnlijke
gevolgen van hun keuze; ze raken allerlei vanzelfsprekendheden en zekerheden
kwijt de familie en mensen op wie je rekent houden afstand; en in de synagoge
zijn ze niet langer welkom ….. Overkomt de leerlingen niet precies hetzelfde
wat Jezus zelf is gebeurd? Jezus’ leerling zijn: zijn manier van leven tot de
jouwe maken betekent volgen en zijn kruis dragen ……. De keuze voor het geloof,
de weg van Jezus Christus, laat ook de betrekkelijkheid zien van alles waar
het hele leven van mensen om draait. Ze hebben met alle pijn van verlies je
buiten je familie, en het volk waarin je geboren bent; leven en groter geluk
kan vinden Door die ervaring worden dingen omgekeerd: leven verliezen wordt
leven vinden….. Dat hoor ik in de verhalen van iemand die zijn baan hier heeft
opgegeven en nu in een grote stad bij daklozen en verslaafden leeft; dat proef
ik soms in het verhaal van mensen die zich hier bekommeren om de mensen voor
niemand meer een cent wil geven …… We worden door het evangelie van vandaag
er aan herinnerd hoe ze niet alleen staan: hoe Jezus Christus, en God met Hem,
hun kant in het leven kiest : wie jullie ontvangt ontvangt Mij en Hem die Mij
gezonden heeft. Hijzelf wordt geëerd door mensen die hart hebben voor mensen
die er alleen voor staan….. die een beker water hebben voor een arme drommel
Verderop horen we dat nog eens onderstreept: wat je voor de minsten van de mensen
hebt gedaan heb je aan mij gedaan….. Ik wens ons dat we zo durven leven: met
liefde en met ruimte in onze huizen aan onze tafels en in ons hart voor de mensen
naast ons …… wie ze ook zijn.