Vorige week donderdag was in Kruispunt een avond in de serie waarin mensen uit verschillende landen die hier in de wijk wonen voor wijkbewoners een maaltijd aanbieden met gerechten die typisch zijn voor het land waar ze vandaan komen…. Het was deze keer Russisch en het was perfect zo warm, alsof je in een russisch huis kwam. In de gang kwam een vrouw naar je toe in een geborduurde jurk met een typische muts en ze reikte een schaal aan met een plat brood en schoteltje zout: zo wordt in het oosten aan gasten duidelijk gemaakt je hoort bij ons je bent welkom…… Als je het nooit hebt meegemaakt voel je je erg ongemakkelijk en vind je het toneel: maar voor wie het ritueel kent begrijpt dat je voor het huis waar je komt niet zo maar iemand bent……. Het is een ritueel dat je moet leren verstaan; In de kerk koesteren we ook een ritueel dat ook moet worden verstaan: brood en wijn voor ons het lichaam en het bloed van Jezus Christus. Bij brood en wijn worden we elke keer als we eucharistie vieren herinnerd aan het afscheidsmaal van Jezus toen Hij met zijn leerlingen in Jeruzalem het paasfeest vierde. Daar zijn dingen gezegd die zijn blijven klinken in de oren van de vrienden van Jezus. Toen Jezus God dankte, het brood brak en uitdeelde met de woorden dat het brood zijn lichaam is voor zijn vrienden was dat een samenvatting van het leven van Jezus zoals dat zich in de ogen van de leerlingen voltrokken heeft. De gebaren die hij toen maakte die op zich voor een jood niet nieuw zijn geweest zijn op het netvlies gebrand, omdat het alleen over Hem zelf ging. De gebaren van brood breken en uitdelen werden Jezus zelf, ten voeten uit….. De ervaring van de vrienden van Jezus is dat waar God gedankt wordt voor Jezus en brood gebroken worden en gedeeld Jezus Christus levend en tastbaar aanwezig is…. Dat vertelt Lucas ons in zijn verhaal over de twee leerlingen van Jezus onderweg van Jeruzalem naar Emmaus: zij herkennen hem bij het breken van het brood…… Wie Jezus is leren we in verschillende verhalen van de evangelisten waarin het over een maaltijd gaat…. Als je de verhalen van Israel leest geeft God zijn volk te eten: in de woestijn is er elke dag genoeg manna voor iedereen en uit de dagen van de profeten kennen we de wonderverhalen over raven die brood brengen aan de prfeet die zich ergens in een spelonk verborgen moet houden en over een weduwe met een pot meel die niet leeg raakt zolang er door de droogte geen graan van het land kwam…… Daarom is de maaltijd iets heiligs; waarvoor elke keer als een joodse familie gaat eten God wordt gedankt…. Maar een vrome kan niet met iedereen de tafel delen: dat is het verwijt dat Jezus krijgt van de mensen die het weten hoe het zit: Hij eet met zondaars en tollenaars….. zij zien niet wat er aan tafel gebeurt. Door de maaltijd met Christus wordt iemand geraakt en een mens die anders gaat handelen…… ook gaat breken en delen…. Jezus zegt tegen Zacheus die in de boom is geklommen om de rabbi te kunnen zien niets anders dan dat hij bij hem wil eten. Zacheus belooft dat hij alles wat hij de mensen heeft afgetroggeld vierdubbel zal vergoeden…… De ruimhartigheid van Jezus lezen we ook in het verhaal dat Lucas ons vandaag doorgeeft…. De leerlingen willen graag hun verhaal doen over hun belevenissen maar ze krijgen niet de kans om onder elkaar te zijn. Als het gerucht zich verspreidt dat Jezus in de buurt is komen de drommen er weer aan en Jezus is er weer voor de mensen die Hem nodig hebben…… De leerlingen hebben het de hele dag al gedoogd maar tegen de avond vinden zij dat het maar afgelopen moet zijn: ze kunnen daar niet blijven…… Wij hebben geen oplossing voor de problemen die hier zitten aan te komen: laat ze liever weggaan voor dat het te laat is…….. Je hoort de redelijke discussie van verstandige mensen….. Jezus legt de zorg bij zijn leerlingen neer: Geven jullie deze mensen te eten….. We kunnen niet iedereen helpen, laat iedereen liever voor zichzelf zorgen….. we hebben niet meer dan vijf broden en twee vissen: en ons geld inzetten om voedsel te kopen is wel erg veel gevraagd….. Wie komen bij ons vergeefs aan de voordeur thuis of aan de kerk. Wat besteden wij aan dit gebouw en de liturgie en wat gaat er van ons naar de mensen die hier in de wijk het niet breed hebben en naar de vluchtelingen en de mensen die door allerlei toestanden hun huis zijn kwijtgeraakt. Geven jullie hen maar te eten…… Het verhaal van Lucas moet voor ons een les zijn in het vertrouwen in wie we voor ons hebben: Wie de geschiedenis van Israel kent, zegt Lucas eigenlijk, ziet in Jezus Christus God aan het werk die geen van zijn schepselen te gronde laat gaan: God geeft overvloed…….. We horen ook hoe Hij mensen bij elkaar laat zitten: de massa wordt opgedeeld in groepjes die samen eten Als mensen samen aan tafel zitten wordt er gepraat, als mensen samen eten worden mensen die vreemd waren met elkaar vertrouwd. Aan tafel komen de verhalen los; worden plannen gemaakt en oplossingen bedacht. Samen komen mensen verder en waar mensen durven te delen houden ze samen over. Het verhaal vertelt op deze manier ons iets over hoe de kerk leeft en Christus aanwezig is: waar mensen hun lief en leed gaan delen…… Dat heeft Lucas op een ander moment beschreven in het boek van de handelingen van de apostelen: hoe de volgelingen van Jezus bekend stonden: hoe ze een kerk zijn die heilzaam voor de wereld is: ze waren trouw aan het gemeenschappelijk leven; ijverig in het breken van het brood ze genoten samen het voedsel in blijdschap en eenvoud van het hart; en ze loofden God en stonden in de gunst bij het volk….. Bijna elke zondag wordt hier het brood gedeeld waarover de dank aan God is uitgesproken voor het leven van Jezus Christus. Dat brood is ons heilig omdat het Jezus Christus zelf is die zijn eigen ziel en zaligheid heeft gelegd in het geluk van mensen en van God toen het leven kreeg dat eeuwig is. Ik hoop dat Hij hier leeft door ons - - nu zijn lichaam op aarde- mensen die doen als Hij : breken en delen, wij het leven breken en delen voor elk ander….. Sacramentsdag 17 juni 2001, G.J. Westerveld, Antoniuskerk

Vorige week donderdag was in Kruispunt een avond in de serie waarin mensen uit verschillende landen die hier in de wijk wonen voor wijkbewoners een maaltijd aanbieden met gerechten die typisch zijn voor het land waar ze vandaan komen…. Het was deze keer Russisch en het was perfect zo warm, alsof je in een russisch huis kwam. In de gang kwam een vrouw naar je toe in een geborduurde jurk met een typische muts en ze reikte een schaal aan met een plat brood en schoteltje zout: zo wordt in het oosten aan gasten duidelijk gemaakt je hoort bij ons je bent welkom…… Als je het nooit hebt meegemaakt voel je je erg ongemakkelijk en vind je het toneel: maar voor wie het ritueel kent begrijpt dat je voor het huis waar je komt niet zo maar iemand bent……. Het is een ritueel dat je moet leren verstaan; In de kerk koesteren we ook een ritueel dat ook moet worden verstaan: brood en wijn voor ons het lichaam en het bloed van Jezus Christus. Bij brood en wijn worden we elke keer als we eucharistie vieren herinnerd aan het afscheidsmaal van Jezus toen Hij met zijn leerlingen in Jeruzalem het paasfeest vierde. Daar zijn dingen gezegd die zijn blijven klinken in de oren van de vrienden van Jezus. Toen Jezus God dankte, het brood brak en uitdeelde met de woorden dat het brood zijn lichaam is voor zijn vrienden was dat een samenvatting van het leven van Jezus zoals dat zich in de ogen van de leerlingen voltrokken heeft. De gebaren die hij toen maakte die op zich voor een jood niet nieuw zijn geweest zijn op het netvlies gebrand, omdat het alleen over Hem zelf ging. De gebaren van brood breken en uitdelen werden Jezus zelf, ten voeten uit….. De ervaring van de vrienden van Jezus is dat waar God gedankt wordt voor Jezus en brood gebroken worden en gedeeld Jezus Christus levend en tastbaar aanwezig is…. Dat vertelt Lucas ons in zijn verhaal over de twee leerlingen van Jezus onderweg van Jeruzalem naar Emmaus: zij herkennen hem bij het breken van het brood…… Wie Jezus is leren we in verschillende verhalen van de evangelisten waarin het over een maaltijd gaat…. Als je de verhalen van Israel leest geeft God zijn volk te eten: in de woestijn is er elke dag genoeg manna voor iedereen en uit de dagen van de profeten kennen we de wonderverhalen over raven die brood brengen aan de prfeet die zich ergens in een spelonk verborgen moet houden en over een weduwe met een pot meel die niet leeg raakt zolang er door de droogte geen graan van het land kwam…… Daarom is de maaltijd iets heiligs; waarvoor elke keer als een joodse familie gaat eten God wordt gedankt…. Maar een vrome kan niet met iedereen de tafel delen: dat is het verwijt dat Jezus krijgt van de mensen die het weten hoe het zit: Hij eet met zondaars en tollenaars….. zij zien niet wat er aan tafel gebeurt. Door de maaltijd met Christus wordt iemand geraakt en een mens die anders gaat handelen…… ook gaat breken en delen…. Jezus zegt tegen Zacheus die in de boom is geklommen om de rabbi te kunnen zien niets anders dan dat hij bij hem wil eten. Zacheus belooft dat hij alles wat hij de mensen heeft afgetroggeld vierdubbel zal vergoeden…… De ruimhartigheid van Jezus lezen we ook in het verhaal dat Lucas ons vandaag doorgeeft…. De leerlingen willen graag hun verhaal doen over hun belevenissen maar ze krijgen niet de kans om onder elkaar te zijn. Als het gerucht zich verspreidt dat Jezus in de buurt is komen de drommen er weer aan en Jezus is er weer voor de mensen die Hem nodig hebben…… De leerlingen hebben het de hele dag al gedoogd maar tegen de avond vinden zij dat het maar afgelopen moet zijn: ze kunnen daar niet blijven…… Wij hebben geen oplossing voor de problemen die hier zitten aan te komen: laat ze liever weggaan voor dat het te laat is…….. Je hoort de redelijke discussie van verstandige mensen….. Jezus legt de zorg bij zijn leerlingen neer: Geven jullie deze mensen te eten….. We kunnen niet iedereen helpen, laat iedereen liever voor zichzelf zorgen….. we hebben niet meer dan vijf broden en twee vissen: en ons geld inzetten om voedsel te kopen is wel erg veel gevraagd….. Wie komen bij ons vergeefs aan de voordeur thuis of aan de kerk. Wat besteden wij aan dit gebouw en de liturgie en wat gaat er van ons naar de mensen die hier in de wijk het niet breed hebben en naar de vluchtelingen en de mensen die door allerlei toestanden hun huis zijn kwijtgeraakt. Geven jullie hen maar te eten…… Het verhaal van Lucas moet voor ons een les zijn in het vertrouwen in wie we voor ons hebben: Wie de geschiedenis van Israel kent, zegt Lucas eigenlijk, ziet in Jezus Christus God aan het werk die geen van zijn schepselen te gronde laat gaan: God geeft overvloed…….. We horen ook hoe Hij mensen bij elkaar laat zitten: de massa wordt opgedeeld in groepjes die samen eten Als mensen samen aan tafel zitten wordt er gepraat, als mensen samen eten worden mensen die vreemd waren met elkaar vertrouwd. Aan tafel komen de verhalen los; worden plannen gemaakt en oplossingen bedacht. Samen komen mensen verder en waar mensen durven te delen houden ze samen over. Het verhaal vertelt op deze manier ons iets over hoe de kerk leeft en Christus aanwezig is: waar mensen hun lief en leed gaan delen…… Dat heeft Lucas op een ander moment beschreven in het boek van de handelingen van de apostelen: hoe de volgelingen van Jezus bekend stonden: hoe ze een kerk zijn die heilzaam voor de wereld is: ze waren trouw aan het gemeenschappelijk leven; ijverig in het breken van het brood ze genoten samen het voedsel in blijdschap en eenvoud van het hart; en ze loofden God en stonden in de gunst bij het volk….. Bijna elke zondag wordt hier het brood gedeeld waarover de dank aan God is uitgesproken voor het leven van Jezus Christus. Dat brood is ons heilig omdat het Jezus Christus zelf is die zijn eigen ziel en zaligheid heeft gelegd in het geluk van mensen en van God toen het leven kreeg dat eeuwig is. Ik hoop dat Hij hier leeft door ons - - nu zijn lichaam op aarde- mensen die doen als Hij : breken en delen, wij het leven breken en delen voor elk ander…..