Zondag 14 april,
3e zondag van Pasen, G.J. Westerveld, Antoniuskerk
We kunnen ons heel goed in die twee inleven: ze gaan naar huis, terug naar
het gewone leven van elke dag weg van de plaats van het onheil waar hun dromen
over Jezus bedrog zijn gebleken ….. We kennen het van mensen die iemand hebben
verloren: die hunkeren naar een moment waarop ze weer het gewone leven zouden
willen vinden… Terug naar huis, terug naar af; De vrienden raken onderweg niet
uitgepraat over alles wat ze hebben meegemaakt en je mag van nog geluk spreken
als je dat kan met iemand praten over de ontgoocheling die met je alle feiten
en gedachten nog eens doorneemt en terugkijkt…… En ze praten door en beginnen
opnieuw als een vreemde hun vraagt waar ze het over hebben ze zitten zo vol
van hun eigen verdriet De vreemde hoeft maar te vragen en de verhalen over hun
vriend Jezus en de beroering in Jeruzalem komen opnieuw: hoe Jezus op een beestachtige
manier aan een kruis aan zijn einde gekomen, terwijl ze zulke hoge verwachtingen
van Hem hadden: Een profeet machtig in woord en daad in de ogen van God en heel
het volk en wij hadden zo gehoopt dat Hij het was die Israel zou bevrijden maar
al met al is het nu al de derde dag En dan die verhalen van de vrouwen die ontdekten
dat Hij niet in het graf ligt en over engelen; zelfs dat ze Hem gezien hebben.
en dat ook mannen met hun volle verstand zich door deze verhalen van de wijs
laten brengen….. Je moet wel nuchter bij de feiten blijven……. De vreemdeling
luistert en vraagt door; hoe zit het met jullie, wat hebben jullie als gelovige
mensen geleerd: wat staat er in de bijbel en de catechismus over de Messias
De vreemde neemt met de vrienden de geschiedenis en het geloof van Israel en
de profeten door: Hij laat de vrienden met wat ze geleerd hebben kijken naar
wat met Jezus is gebeurd……. Lucas vertelt dat de vrienden zo geboeid zijn door
de vreemde die hun op verhaal laat komen dat ze hem hun gastvrijheid aanbieden:
zo’n mens door wie je begrepen voelt en die jou ook zo veel te zeggen heeft
heb je graag bij je thuis over de vloer……. De vreemde die gast is is zo eigen
dat Hij zich aan tafel gedraagt als de heer des huizes; hij neemt het brood
spreekt de zegen uit, brak het en gaf het: woorden en gebaren die voor mensen
die Jezus hebben ontmoet duidelijk zijn: Zijn bestaan is niet anders dan God
danken voor het leven en het geven aan een ander…. Dit gebaar maakt de ogen
van de vrienden open en ze herkenden Hem, maar meteen is Hij uit hun gezicht
verdwenen…… Wat hier gebeurt lijkt op het verhaal van Mozes die op de berg in
een spelonk God in een wolk voorbij ziet trekken terwijl God zijn hand voor
de opening houdt zodat Mozes Hem alleen op de rug ziet omdat hij het licht van
zijn gezicht niet zou kunnen verdragen Wat Lucas beschrijft lijkt op de ontmoeting
van Elia met God op de berg die in het geruis van de wind voorbij trekt en alleen
de slip van zijn mantel ziet. Jezus die van Gods leven doordrongen is verdwijnt
uit het oog op het moment dat Hij is herkend…. Met dit verhaal van Lucas kunnen
we iets leren over hoe wij tot geloof kunnen komen; Geloof in het leven van
de Verrezen Heer kan in je groeien als we ons grote verdriet en onze ontgoocheling
in het leven niet voor onszelf houden; Pasen groeit in je als je zo voor elkaar
gezelschap durft te zijn; dat het over meer dan de kleur van de auto van de
buren gaat als er iemand voor je is bij wie jij verdriet en teleurstelling kwijt
kan en jij een ander niet laat staan met de mededeling dat haar zorg en vragen
niet jouw probleem zijn; maar dat we luistert en meedenken; als het leven zo
anders vergaat dan wij hadden gedacht en gehoopt De vrienden van Jezus onderweg
spreken met elkaar over alles wat in Jeruzalem is voorgevallen en ze laten ook
een vreemde toe met wie ze hun verdriet en ontgoocheling delen. Ik denk dat
we ook als parochie in een buurt met zoveel mensen die we vreemden noemen niet
kan doen alsof we hier alleen zijn. De vrienden van Jezus luisteren en leren
van een vreemde die hun zo mateloos boeit dat ze hem bij hun thuis vragen; zonder
dat ze weten wie hij is….. Wie de vreemde links laat liggen laat de Heer buiten
staan Pasen wordt het voor ons als we de tijd nemen om te leren en te luisteren
naar ervaring, waarheid en wijsheid, die je vaak alleen met veel geduld, leert
ontdekken in het leven van andere mensen in de verhalen van bijbel, in de gewoontes
van de kerk; waar je soms je leven lang gewoon over heen hebt gekeken….. Alleen
met vallen en opstaan door schade en schande ontdek je het wonder van pasen….
Het gebeurt waar we met elkaar verbaasd zijn over het leven dat er zomaar is:
en daarvoor God danken Pasen gebeurt waar we elkaar kunnen en durven geven wat
voor het leven nodig is: Als we brood breken en delen hier uitdrukt wie we werkelijk
zijn en zo leven met de mensen : dan zijn we nu in Emmaus: waar we mogen zien
dat de Heer onder ons leeft en uit Zijn leven onze kracht ontvangen. In de Naam
van de Vader, de Zoon en de heilige Geest…..