Locatie
De
Antoniuskerk staat middenin in Lombok, een wijk in Utrecht-West (zie plattegronden)
 |
De
parochie is Dominicaans, en beslaat het gebied aan beide kanten van de
Vleutense weg. De kerk heeft ongeveer 800 leden. Iedere zondag is er een
liturgieviering, en iedere 1e zondag van de maand en in de
vasten- en adventstijd is er ook een kindernevendienst.
Er
zijn veel activiteiten, onder andere een jongerengroep, ziekencomite,
vrouwengilde, Bijbel- en catechesegroep.
De
parochie werkt veel samen met anderen in Utrecht-West. Onder andere wordt
er samengewerkt met de Vredeskerk, de SOW-gemeente Utrecht-West. Ook zijn
er contacten met de ULU-moskee, die aan het begin van de kanaalstraat
staat, door middel van gespreksavonden. De parochie is ook betrokken bij
het inloophuis Kruispunt, en met de zusters Franciscanessen die tegenover
de kerk hun huis hebben. |
| Aangezien
de parochie Dominicaans is, wordt er ook samengewerkt met de andere Dominicaanse
parochie in Utrecht; De Dominicusparochie in Oog In Al. |
 |
Grondslag
De parochie H. Antonius van Padua en O.L.V. van Goede Raad is een rooms katholieke
parochie. Zij maakt deel uit van het dekenaat Utrecht-Ouderijn en van het aartsbisdom
Utrecht. Zij gelooft in verbondenheid met de wereldwijde katholieke kerk. Daarbinnen
zoekt haar weg vooral binnen de eigen lokale context en cultuurhistorische ontwikkeling.
Een verbijzondering van de katholieke grondslag van de parochie vormt de dominicaanse
traditie. Deze traditie is sterk verbonden met het leren vanuit de eigentijdse
vraagstelling. Deze dominicaanse oriëntatie houdt in dat de parochie betrokken
en tegelijkertijd kritisch in de wereldkerk staat.
2.2 Identiteit: visie en opdracht
Visie
Het ideaalbeeld van onze parochie kunnen we ontlenen aan het boek dat ons is
overgeleverd, weergegeven in de taal en het beeld van onze tijd:
Er
komt een stad waar iedereen welkom is
alle poorten staan open
geen deur is op slot
niets hoef je te kopen
en geld is overbodig
alles wat je nodig hebt
is te geef.
Als er goud is
maken ze er bakstenen van
en diamanten
raken ze aan de straatstenen niet kwijt.
Gevangenissen en kazernes
zijn niet meer nodig
alle soldaten zijn afgezwaaid
alle kantoren
zijn wegens omstandigheden gesloten.
Op scholen wordt er geen oorlog meer
uit het hoofd geleerd |
want
kanonnen worden lantaarnpalen
tanks worden tuinhuisjes
en kogels omgeturnd tot vuurwerk.
Een koe loopt met een berin
te kuieren in het gras
ze trakteren elkaar op klaver.
Een kleuter leert aan een giftige slang
om koppeltje te duikelen.
Er groeien bomen langs de waterkant
er stroomt helder water
er is geen pijn meer en geen angst
en het is afgelopen met doodslaan.
De kerken zijn overbodig geworden
want God is overal waar de mensen zijn.
Bij hem mag je komen
en als je nog tranen hebt
zal hij ze afvegen. |
Opdracht
Wij willen een gemeenschap van mensen zijn die God danken voor ons leven en
die Jezus in herinnering houdt en hem navolgt op zijn weg van dienstbaarheid
aan het werkelijk mens zijn. Wij stellen niet onszelf op de voorgrond, maar
begeesterd door de kracht van ons geloof, bekommeren we ons om de naasten, de
minder kansrijken en hun bevrijding. Wij sluiten daarbij aan op de concrete
levensthema’s en vragen die mensen in deze tijd bezighouden. Navolging
betekent op die manier de dubbele ontmoeting van het evangelie aan de ene kant
en de nood van de mensen aan de andere kant. Op deze wijze willen wij de kloof
tussen leven en geloven overbruggen en iets van Gods rijk hier en nu realiseren,
zodat mensen individueel en collectief gelukkig worden.
De maatschappij
en haar structuren worden niet als een vanzelfsprekendheid of voldongen feit
gezien. Zij zal kritisch tegemoet getreden worden waarbij wij door concrete
activiteiten laten zien welke positieve invloed de navolging van Jezus op de
maatschappij kan hebben. Hierbij is niet het aantal de machtsfactor, maar vormen
de resultaten van het praktisch onbaatzuchtig handelen, dat herkenbaar is als
uiting van ons geloof, de inspiratiebron voor anderen.
Opdracht
uitvoeren gedragen door het geloof
Het praktisch handelen is de centrale invalshoek bij de opdracht die wij onszelf
gegeven hebben om het visioen te realiseren.
Handelen vereist bemoediging en moet daarom gedragen worden door ons geloof.
Ik kan alleen gelovig worden als ik geraakt word door de verhalen van Jezus
en de andere grote gelovigen van vroeger en vandaag. En dan vooral door de wijze
waarop zij de centrale waarden van het christendom in praktijk hebben gebracht.
Het in de praktijk brengen is voor allen die geloven een voortdurend groeiproces
en een voortdurend leren en in beweging blijven. Je kunt gerust stellen dat
geloven alleen maar mogelijk is als we het samen doen. Geloven wordt dan een
levenshouding, een bepaalde wijze van je verhouden tot de wereld, de medemensen
en tot God. Deze levenshouding ontstaat door permanent leren.
Kenmerken van de parochie
De kenmerken van onze parochie zijn:
• Openheid
en betrokkenheid
Wij staan open voor elkaar, zijn betrokken op elkaar. Door deze openheid en
betrokkenheid ontstaat een verbondenheid. Dit vereist dat we respectvol en
begripvol met elkaar omgaan en zo iedereen accepteren zoals die is. We zijn
in al ons werk gericht op het (geestelijk) heil van mensen. Daarbij laten
we ons leiden door de vraag: wat is goed en heilzaam voor deze mensen in deze
concrete situatie?
Pasklare antwoorden zijn daarbij tevoren niet te geven. Criterium is of, al
pratend en werkend, mensen ons handelen, luisteren en spreken als helpend
en inspirerend ervaren. De vraag; wat mag ik? Komt daarbij op de tweede plaats
• Eigentijdse
vragen centraal
In liturgie en catechese wordt het vertrekpunt niet alleen gelegd bij wat
de traditie ons overlevert, bij hoe het van oudsher gaat, maar bij de concrete
levensthema’s en herkenbare vragen die mensen in deze tijd bezighouden.
Van daaruit proberen we in gesprek te gaan met de verhalen uit de bijbel en
de dominicaanse traditie. Zij vormen onze inspiratiebron in ons zoeken naar
en werken aan Gods rijk.
• Ieders
stem telt
We leven in een tijd waarin mondigheid en vrije meningsuiting belangrijk zijn.
Beslissingen worden zo democratisch mogelijk genomen. Daarom heeft de parochie
een democratische structuur waarin elke stem even zwaar moet tellen. Want
wat allen aangaat moet door allen beslist worden. Hiërarchie –
die er in de organisatie ook is - dient als ondersteuning om die democratie
zo goed en praktisch mogelijk vorm te geven.
Ieders stem telt houdt ook in dat er aandacht is voor individuele geloofsbeleving
en -verdieping.
• Zelfredzaamheid
De parochie bouwt aan een zelfstandige kerk van onderop. De parochie moet
mede gedragen worden door toegeruste en gekwalificeerde leken. De meningen
van werkgroepen moeten gehoord en meegenomen worden in het maken van plannen
voor beleid. Werkgroepen functioneren zo zelfstandig mogelijk, uiteraard binnen
de grenzen van het afgesproken beleid. Verantwoordelijkheden worden zo dicht
mogelijk bij de mensen gelegd.
• Eigentijdse
en zorgvuldige prediking en liturgie
Prediking en liturgie staan hoog in het vaandel. We willen ze vanuit bovengenoemde
visie zorgvuldig en goed vormgeven. Daarbij is kwaliteit en toewijding belangrijker
dan wijding. Of beter gezegd: toewijding en kwaliteit zijn voorwaarde voor
het voorgaan, wijding zou daar uit voort moeten vloeien. De prediking en liturgie
staan borg voor de bemoediging en inspiratie bij de beantwoording van de eigentijdse
vragen. De bemoediging en inspiratie wordt zowel vormgegeven door benadrukken
van de onderlinge relatie als ieders individuele relatie met God.
• Het gesprek
met anderen zoeken
Als we de vragen van deze tijd centraal stellen, doen we dat niet alleen binnen
eigen kring, maar met openheid naar anderen om aan elkaar te groeien en elkaar
van dienst te zijn
We willen in gesprek met:
- mensen die aan de rand van de kerk of buiten de kerk staan
- mensen met een andere kerkelijke achtergrond: de oecumene
- mensen uit andere religies, die we tegenkomen; interreligieuze dialoog